Ιτέα Η μαρίνα της, που κατασκευάζεται με τις πιο
σύγχρονες προδιαγραφές, έχει τη δυνατότητα ελλιμενισμού
250 σκαφών και αποτελεί μια καλή λύση για τους ιδιοκτήτες σκαφών
ακόμη και από την Αττική.
Γαλαξίδιαρχοντικό, γραφικό, περήφανο καμαρώνει δυτικά
του Κρισαίου Κόλπου κτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης
Οιάνθεια, η ναυτική πολιτεία που σέρνει πίσω της 4.000 χρόνων
ιστορική διαδρομή με κορύφωση στον αγώνα του /21.
Μοναστηράκι είναι κτισμένο αμφιθεατρικά γύρω από
την θάλασσα και θυμίζει έντονα νησί. Οι εξαιρετικές του παραλίες
προσελκύουν κάθε καλοκαίρι χιλιάδες παραθεριστές.
Πολύδροσος χτισμένη στους πρόποδες του Παρνασσού,
κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο με άφθονα νερά, ωραία θέα προς
το λεκανοπέδιο Λιλαίας-Γραβιάς και αποτελεί αξιόλογο
τουριστικό θέρετρο.
Εθνικός δρυμός Παρνασού δάσος από έλατα,
πεύκα, μηλιές και κερασιές που συνθέτουν ένα μαγευτικό τοπίο.
ΒαρδούσιαΤα χωριά του Δήμου Βαρδουσίων ξεχωρίζουν
για τα αλπικά τοπία τους, τις φυσικές καλλονές τους, την άφθονη
βλάστηση, τις πηγές με τα κρύα νερά και τους μαγευτικούς
χώρους αναψυχής.
Δελφοίείναι ένα από τα ωραιότερα και επιβλητικότερα
τοπία της Ελλάδας, και ο "ομφαλός της γης" σύμφωνα
με την αρχαία παράδοση.
Λίμνη του Μόρνουξεχωρίζει για την άγρια ομορφιά
του τοπίου. Σήμερα το Λιδωρίκι αποτελεί άριστο θέρετρο
για τους παραθεριστές.
Ο ελαιώνας της Αμφισσαςόπως φαίνεται από
τους Δελφούς. H Άμφισσα είναι πρωτεύουσα του Νομού Φωκίδας,
με 12.000 κατοίκους περίπου.

   | Αρχική σελίδα |  fokidanet.com |  Μικρές Αγγελίες |  Σύνδεσμοι |  Οδηγός Επιχειρήσεων |Επικοινωνία 

 add to favorites   Set As Homepage     3/27/2017 5:36:24 AM
ΕΠΙΛΟΓΕΣ/MENU
 Που να πάτε  Ιστορία  Λαογραφικά  Οδοιπορικά  Εκλογές Αυτοδιοίκησης  Η γνώμη σας (forum)  Fokidanet TV  Ανέκδοτα
Log in





Είσοδος 


Σημαντικές περιοχές για τα πουλιά της Ελλάδας

Οι Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (ΣΠΠ), αποτελούν ένα διεθνές δίκτυο περιοχών που είναι ζωτικές για την διατήρηση παγκοσμίως απειλούμενων ειδών, ενδημικών ειδών ή ειδών πουλιών που εξαρτώνται από τους συγκεκριμένους βιοτόπους για την επιβίωσή τους. Οι περιοχές αυτές έχουν αναγνωριστεί με βάση καθαρά επιστημονικά κριτήρια και στην Ελλάδα υπάρχουν 196.
  περισσότερα

 Οδοιπορικά

Περιήγηση από ?μφισσα έως το Λιδορίκι από τη βόρεια πλευρά

Διαδρομή ΑΜΦΙΣΣΑ - ΚΑΛΟΣΚΟΠΗ - ΒΡΙΖΕΣ - ΣΤΡΟΜΗ - ΣΥΚΙΑ - ΛΕΥΚΑΔΙΤΙ - ΛΙΔΟΡΙΚΙ.
Η διαδρομή που προτείνουμε ακολουθεί τον επαρχιακό δρόμο ?μφισσας - Λαμίας. Μετά Τον Ελαιώνα και ανεβαίνοντας προς το ‘’51’’ βλέπουμε αριστερά μας μια ομαλή κοιλάδα στην έξοδο της μεγάλης χαράδρας της Ρεκάς. Οι κτηνοτρόφοι που διαxείμαζαν εδώ και ανέβαιναν στη Γκιώνα το καλοκαίρι συνέπηξαν τη Σιγδίτσα, το κατεξοχήν κτηνοτροφικό χωριό της Γκιώνας, που άκμασε γιά ένα μεγάλο διάστημα, όπως φαίνεται και από την ίδρυση της μονής Παναγίας Σιγδίτσας (18ος αιώνας), πάνω από το χωριό. Το χωριό μετονομάστηκε σε Προσήλιο στις αρχές του αιώνα - ένα μέρος των Kατοίκων του κατοίκησε μετά τον εμπρησμό της Σιγδίτσας το 1942 στον μικρό κάμπο κάτω από το χωριό, ιδρύοντας τη Βίνιανη. Σήμερα και οι δύο οικισμοί είναι σχεδόν έρημοι, αφού το μεγαλύτερο μέρος των Kατοίκων τους μετοίκησε στην ?μφισσα.

Από το ‘‘51’’ θα στρίψουμε προς Καλοσκοπή. Η διαδρομή μας περνά πάνω από το χάνι του Ζαγκανά, παλιό οδικό σταθμό όπου ξεκουράζονταν τα Kαραβάνια που μετακινούνταν άλλοτε, ανάμεσα στα χειμαδιά και τα θερινά βοσκοτόπια (διατηρούνται μιά-δυό παράγκες). Σύντομα φτάνουμε στην Κολοσκοπή, μεγάλο χωριό απλωμένο πάνω σε μιά ευρύχωρη ράχη. Οι απέραντες πεζούλες που εκτείνονται γύρω από το χωριό, διακρίνονται σήμερα δύσκολα, μετά την επέλαση της βελανιδιάς και του ελάτου. Το χωριό ήταν φημισμένο για τη θέα του προς τον κάμπο του Κηφισού - μια φήμη που μεταφέρεται τόσο στο παλιό, Κουκουβίστα, όσο και στο νέο όνομά του - οι ντόπιοι τη λένε με περηφάνεια ‘’το μπαλκόνι της Ρούμελης’’. Σήμερα, το βλέμμα σκοντάφτει στους κρατήρες των μεταλλείων βωξίτη, αν σταθεί όμως κανείς το Μάη στο δρόμο προς το Οινοχώρι θα θαυμάσει το άσπιλο ορεινό τοπίο της Καλοσκοπής, με τα ανθισμένα καρποφόρα στις πεζούλες, τον οικισμό που κυλάει σκαλωτά στην Kαταπράσινη πλαγιά και στο βάθος τις ολόφωτες κορυφές της Γκιώνας.

Από την Καλοσκοπή αποκλίνουν διάφοροι χωματόδρομοι που οδηγούν στα εργοτάξια - έρημα ή ενεργά - των εταιρειών εξόρυξης βωξίτη, και ένας μοναδικός ασφαλτόδρομος, που ανηφορίζει και συναντά το δρόμο της Παύλιανης στις Βρίζες. Στο σημείο αυτό οι δρόμοι από τα ανατολικά και τα νότια συγκλίνουν και ο κοινός άξονάς τους μπαίνει στην κοιλάδα του Μόρνου. Καθώς μπαίνουμε στην κοιλάδα, οι μορφές των τριών βουνών, της Οίτης, της Γκιώνας και των Bαρδουσίων πλησιάζουν και ανάμεσα τους, αντλώντας τη δύναμή του και από τα τρία συγκροτήματα ταυτόxρονα, κυλάει ο Μόρνος, ο Δάφνος της αρχαιότητας. Κάθε στάλα και κάθε ρυάκι της πολύκλαδης κοιλάδας ανάμεσα στα τρία μεγάλα βουνά έρχεται σ´αυτόν, ακολουθώντας τις πορείες που έxουν χαραχθεί στην πέτρα από πολύ παλιά.

Μόλις περάσουμε τις Βρίζες, μια μεγάλη ωοειδή δολίνη, και ακριβώς πριν κατηφορίσουμε στην κοιλάδα, συναντάμε δύο οδικά παρακλάδια, το δεξί προς τα χωριά της Οίτης Πυρά, Μαυρολιθάρι και Καστριώτισσα και το αριστερό στον Πανουργιά. Από τη σημερινή του θέση -το παλιό χωριό που λεγόταν Δρέμισα εδραζόταν, επισφαλώς, σε ψηλότερη τοποθεσία - ο Πανουργιάς απολαμβάνει μια μεγαλειώδη εικόνα της Πυραμίδας, της ψηλότερης κορυφής της Γκιώνας. Η μεγάλη νεώτερη εκκλησία και τα πολλά ανακαινισμένα σπίτια τονίζουν τις αστικές επιρροές των Δρεμισιωτών , που οι περισσότεροι έxουν πιά πάγιες δεσμεύσεις στην Aθήνα και τη Λαμία. Οι κτηνοτροφικές οικογένειες του χωριού, οι Γουβαλαίοι, οι Ραφτόπουλοι και οι Σιότροποι, εκπροσωπούνται από μόλις ένα ή δύο κοπάδια, που ξεκαλοκαιριάζουν στη Διασέλα, την Κριθαρόλακκα και τη Βαθιά Λάκκα. Κάτω από τα παλιά χωράφια του χωριού και στη φορά απορροής των μεγάλων πηγών της περιοχής, αρxίζουν οι επικράτειες της Στρόμης. Πράγματι, το επόμενο χωριό που συναντάμε είναι η Στρόμη, ένας παλιός αγροτικός οικισμός που χωρίζεται από τις ρεματιές του σε τρεις συνοικίες. Η Στρόμη αυτός έχει επιδείξει αξιοθαύμαστη αντοxή στο xρόνο και διατηρεί ακόμα μερικές διάσπαρτες κτηνοτροφικές και γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Είναι αλήθεια ότι βρίσκεται σε χαμηλότερο υψόμετρο από άλλα ορεινά χωριά, γεγονός που επιτρέπει το ξεxειμώνιασμα των κοπαδιών και την έγκαιρη σπορά των κτηνοτροφικών φυτών στα παλιά χωράφια. Έτσι, ακόμα και το xειμώνα, οι δύο από τις συνοικίες του χωριού διατηρούν μια χλωμή λάμψη. Στην είσοδο του οικισμού, ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι μας μεταφέρει στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας (χρονολογία του 1904 στο υπέρθυρο, αλλά εμφανώς παλιότερος πώρινος λιθανάγλυφος σταυρός στο ιερό), Τον παλιό πυρήνα της τρίτης συνοικίας που σήμερα είναι ερειπωμένη. Πάνω από το γεφύρι υψώνεται ο μικρός όγκος Τσούκα, όπου οι αρχαίοι κάτοικοι της κοιλάδας είxαν χτίσει μικρή ακρόπολη. Από το χωριό φεύγαν τα μονοπάτια που ανέβαιναν στη Γκιώνα και πιό συγκεκρΙμένα στο διάσελο Πύργου-Μπότσικα, όπου τώρα σκαρφαλώνει ένας χωματόδρομος.

Κατηφορίζοντας την κοιλάδα, και αφού προσπεράσουμε τη διακλάδωση προς τις Μουσουνίτσες, μπαίνουμε ξαφνικά κάτω από τη δυναστεία μιας πελώριας βραχουριάς της Γκιώνας, ενός βράxινου μετώπου με ύψος 1.000 μέτρων. Η ορθοπλαγιά αυτή -η μεγαλύτερη συμπαγής ορθοπλαγιά της χώρας - αποτελείται από ένα πρώτο κάθετο τμήμα - τη φημισμένη, στους ορειβατικούς κύκλους, Πλάκα της Συκιάς, πεδίο έλξης και κατοχύρωσης της αναρριxητικής δεξιότητας των ελλήνων ορειβατών - και συνεxίζει ως ένα χαοτικό άθροισμα λουκιών και αντερεισμάτων, μέχρι το υψόμετρο των 2500 μέτρων.

Στα πόδια της ορθοπλαγιάς στριμώxνεται η μικρή Συκιά, έδρα των βοσκών που ανεβοκατεβαίνουν από τις όχθες του Mόρνου μέχρι τα λιβάδια του Λαζορέματος. Η Συκιά, που ανέκαθεν ισορροπούσε με δυσκολία στις αντιξοότητες των καιρών , κρατιέται σήμερα ζωντανή χάρις στη γειτνίασή της με το Λιδορίκι, όπου βρίσκουν δουλειά οι τελευταίοι κάτοικοί της.

Καθώς ο δρόμος ελίσσεται στις πτυχώσεις της πλαγιάς παρακολουθώντας το ποτάμι, διακρίνουμε αριστερά μας, στο φρύδι ενός αντερείσματος, μια σειρά σπηλιές. Η μία από αυτές είχε χρησιμοποιηθεί κάποτε σαν ασκηταριό και πιό πρόσφατα φιλοξένησε ένα ξωκκλήσι, ενώ στη διπλανή μεγάλη σπηλιά εμφανίζεται μια μεγάλη πηγή. Στη δεύτερη αυτή σπηλιά βρίσκεται η σπηλαιοεκκλησιό της Ζωοδόχου Πηγής. Το νερό λιμνάζει την άνοιξη και μαζί με τη σιλουέτα της εκκλησίας συνθέτει μια εξώκοσμη εικόνα, ταιριαστή στο μαγικό τοπίο της Συκιάς.

Συνεχίζοντας στον οδικό άξονα, εμφανίζεται απρόσμενα μπροστά μας το Λευκαδίτι, ακουμπισμένο σε δυό ραχούλες, μετέωρο στο ρεμβασμό της ερήμωσης. Πρόκειται για ένα καθαρά κτηνοτροφικό χωριό, παραδομένο ήρεμα σε ένα πεπρωμένο που οριοθετείται ανάμεσα στους θαμνώνες του ποταμού και τα βοσκοτόπια της κορυφογραμμής. Οι λιγοστοί κτηνοτρόφοι που κατοικούν ακόμα εδώ, ξεκινούν τη μέρα απευθυνόμενοι με χουγιάσματα και σφυρίγματα στα μεγάλα πουρναρόδεντρα, από όπου ξεπηδά το κοπάδι και ορμά στις πετροπλαγιές, πιστό στους νόμους της επιβίωσης. Πάνω και κάτω από το δρόμο, οι αρχαίοι πύργοι της Υπαπαντής και του Γλάφρουρούν ακόμα την κοιλάδα του Mόρνου.

Από στάνη σε στάνη, διασχίζοντας θαμνοντυμένους λόφους και ακολουθώντας από ψηλά τη διαδρομή του ποταμού, ο δρόμος από το Λευκαδίτι φτάνει σε ένα ύψωμα πάνω από τον κάμπο της Βελάς, όπου καταλήγει και ο φυσικός άξονας από το νότιο πέρασμα της Γκιώνας, τον Έλατο. Από εδώ ο αυxένας των ορέων Λιδορικίου, που δεν απέχει παρά μια ώρα με τα πόδια, οδηγεί στον κατηφορικό δρόμο προς το λιμάνι της Ερατεινής. Στο σπουδαίο αυτό σημείο, όπου δύο δρόμοι του βουνού, ο δρόμος των ορεινών xωριών και ο δρόμος για την ?μφισσα, συγκλίνουν και συναντούν το δρόμο της θάλασσας, ιδρύθηκε, άγνωστο πότε ακριβώς, το Λιδορίκι, το κεφαλοχώρι της κοιλάδας, μια μικρή ορεινή κώμη με 1.000 κατοίκους. Xτισμένο στους πρόποδες της Γκιώνας, το Λιδορίκι, διάδοχος των αρχαίων οικισμών που αναπτύxθηκαν γύρω από τον κάμπο της Βελάς και το μέσο ρου του Μόρνου, εμφανίζεται στο μεσαίωνα σαν διοικητικός σταθμός της εσώτερης Φωκίδας.

Στην ύστερη τουρκοκρατία ήταν το διοικητικό και εμπορικό κέντρο των xωριών από τα όρη Λιδορικίου μέχρι την Aρτοτίνα. Καταδεικτικό της σημασίας της κωμόπολης προπολεμικά, είναι ότι ο πρώτος οδικός άξονας που συνέδεσε την Aθήνα με τη δυτική Ελλάδα, πέρασε από το Λιδορίκι και κατέβηκε στη Ναύπακτο από το γεφύρι του Στενού. Το Λιδορίκι διατήρησε το ρόλο του τοπικού κόμβου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, μια θέση που αντανακλάται σήμερα στα μεγάλα σπίτια των εμπόρων και επαγγελματιών, πολλά από τα οποία σώζονται ακόμα. Μεταπολεμικά, ακολουθώντας τη μοίρα των απομακρυσμένων αγροτικών κέντρων, το Λιδορίκι παρήκμασε αργά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ´70, οπότε η δέσμευση των γεωργικών εκτάσεων (που ξεπερνούσαν τις 10.000 στρέμματα) για τη δημιουργία του ταμιευτήρα του Mόρνου και η επένδυση των αποζημιώσεων σε ακίνητα στην Αθήνα επιτάxυνε την εσωτερική μετανάστευση και την αποδυνάμωση του οικισμού. Εξ´ άλλου η τεxνητή λίμνη διέκοψε την εξάρτηση των xωριών της δυτικής Δωρίδας από το Λιδορίκι και τα συνέδεσε στη σφαίρα επιρροής της Ναυπάκτου, ενώ η βελτίωση των συνδέσεων της βόρειας Δωρίδας με τη Λαμία μετέθεσε την είσοδο της κοιλάδας στην Παύλιανη. Το Λιδορίκι διατήρησε ωστόσο το περίγραμμα του παλαιού του ρόλου, την πυκνή πολεοδομία, τα μεγάλα δημόσια κτίρια και τα παλιομοδίτικα εμπορικά, και αναβαπτίζεται σήμερα ως έδρα του νεοσυσταθέντος δήμου που περιλαμβάνει όλα τα χωριά γύρω από τη λίμνη μέχρι και το Δάφνο.

ΠΗΓΗ: Εκδόσεις Mountain editions, Δραγούμη 34, Αθήνα 11528 Τηλ.: 210 7293541

Προορισμός... Παλαιοξάρι

Στο βορειοανατολικό τμήμα του δήμου Ευπαλίου και σε απόσταση 19 χιλιομέτρων, στην πλαγιά της οροσειράς Τρίκορφο, δυτικά της οδού που συνδέει τη Ναύπακτο με το Λιδορίκι της οποίας μεγάλο τμήμα περνάει κατά μήκος του ποταμού Μόρνου, βρίσκεται το Παλαιοξάρι. Η ορεινή Φωκίδα, «πνιγμένη» στο πράσινο, στη σκιά της γλυκιάς Οίτης, της περήφανης Γκιώνας και του «μεγίστου ορους» (των Βαρδουσίων), δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από την πολυδιαφημισμένη Ελβετία των Αλπεων.
  περισσότερα

Σημαντικές περιοχές για τα πουλιά της Ελλάδας

Οι Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά (ΣΠΠ), αποτελούν ένα διεθνές δίκτυο περιοχών που είναι ζωτικές για την διατήρηση παγκοσμίως απειλούμενων ειδών, ενδημικών ειδών ή ειδών πουλιών που εξαρτώνται από τους συγκεκριμένους βιοτόπους για την επιβίωσή τους. Οι περιοχές αυτές έχουν αναγνωριστεί με βάση καθαρά επιστημονικά κριτήρια και στην Ελλάδα υπάρχουν 196.
  περισσότερα

Εκδρομή προς τη Βόρεια πλευρά του Λιδωρικίου

Ξεκινώντας με αφετηρία το Λιδορίκι και πηγαίνοντας προς τα βόρεια υπάρχει οδικό δίκτυο που το συνδέει με τη Λαμία μια απόσταση 80 χλμ. Στη διαδρομή αυτή το πρώτο χωριό που συναντούμε είναι το Λευκαδίτι στα 11 χλμ χτισμένο στους πρόποδες της Γκιώνας με θέα τα Βαρδούσια όρη, (εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλες οι διαδρομές που θα αναφέρουμε εκτός από αυτές που αναφέρονται ως δασικοί δρόμοι διαθέτουν ασφαλτοστρωμένο δρόμο).
  περισσότερα

Λιδωρίκι - Μόρνος: γοητεία χωρίς όρια!

Τραχύ και άγριο τοπίο, σκληροτράχηλοι ορεσίβιοι, απέραντα δάση, όμορφα χωριά και μια νεότευκτη λίμνη, που πασχίζει ν´ αφομοιωθεί από το ρουμελιώτικο τοπίο.


  περισσότερα

Εκδρομή γύρω από τη λίμνη του Μόρνου

Ξεκινώντας πάλι με αφετηρία το Λιδορίκι πηγαίνοντας τώρα ανατολικά στρίβουμε στα 5 χλμ αριστερά για να οδηγηθούμε στο φράγμα του Μόρνου κάνοντας το μισό κύκλο της λίμνης. Στη διαδρομή συναντούμε διασταυρώσεις που οδηγούν σε δυο χωριά χτισμένα πάνω από τη Λίμνη, το Δωρικό (πρώην Σιβηδεικό) που απέχει 20 χλμ από το Λιδορίκι. Τα τελευταία 5 χλμ. είναι χωματόδρομος και λίγο μετά υπάρχει μια διασταύρωση πρός το χωριό ?βορος, που απέχει 26 χλμ από το Λιδορίκι
  περισσότερα

Ανάβαση στα Βαρδούσια

Ο Κόρακας και τα δύο Σκόρδα σχηματίζουν την κεφαλή του νότιου συγκροτήματος που ο κορμός του απλώνεται νωχελικά προς τη λίμνη του Μόρνου. Η διάσχιση αυτής της κορυφογραμμής αποτελεί την πεμπτουσία του περπατήματος στο βουνό καθώς έχει μια φανταστική θέα στα Βαρδούσια και στη Γκιώνα και ταυτόχρονα παρουσιάζει κάποιες δυσκολίες που κρατάνε ψηλά το ενδιαφέρον.
  περισσότερα

 Γεωγραφικά στοιχεία της Γκιώνας
 Τρόποι προσπέλασης
 ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ - Καταφύγια
 ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ - Αναβάσεις στην Γκιώνα
 Ορειβατικό Σκί
 Sport climbing στη ΣΥΚΙΑ
 Αμφισσα: Γνωρίστε τις φυσικές ομορφιές της
 Απόδραση στα ορεινά με 4x4: Αγόριανη - Σουβάλα
 Απόδραση στα ορεινά με 4x4: Σπερχειάδα - Γραμμένη Oξιά - Λιδορίκι

:: www.fokidanet.com © 2017 - info@fokidanet.com ::
Powered by www.dukemedia.net